“L.A.X.” Albüm Değerlendirmesi
The Game lirikal açıdan en özenli albümü “L.A.X.” ile yoluna devam ediyor. İşte karşınızda banger ve en soft’undan Pop-Rap sevenleri tatmin etmeyecek, G-Rap sevenleri ise oldukça memnun edecek bir eser.
Albüm öncesi yayınlanan bazı yeni şarkılarında (Toy Soldierz, Superman vb.) Game rap’ini ne kadar ilerlettiğini açıkca belli ediyordu. “L.A.X.”i dinlerken de aynı hisleri taşıyoruz. İlk albümü gibi “herkese hitap eden” club banger’lar arayanları sevindirebilecek tek şarkı “Dope Boys”, ve R&B katkılı Pimp-Rap dinlemek isteyenleri ise günümüzün başarılı Neo-Soul/R&B şarkıcılarından Raheem DeVaughn eşliğinde kaydedilen “Touchdown” memnun edecektir. Öte yandan albümde yer alan diğer şarkılar son derece “thug”.
Albüm uzun süre sıkılmadan dinleyebileceğimiz şarkılardan oluşuyor. Daha önce de belirttiğimiz gibi, Hip Hop’ın “fast-food” tarzı çabuk tüketilip çabuk çöpe atılan club parçaları bu albümde ortalarda pek gözükmüyor. Ayrıca, Doctor’s Advocate’in “One Blood”ı gibi basit sözlerden oluşan ve sırtını tamamen beat’e yaslamış şarkılara da pek rastlamıyoruz.
En beğendiğim şarkılar: “State of Emergency feat Ice Cube”, “Bulletproof Diaries feat Raekwon”, “Angel feat Common”, “Letter to the King feat Nas.” ve “L.A.X. Files”.
Albümde vasat şarkı yok mu? Tabii ki var. Örneğin; Ludacris ile kaydedilen “Ya Heard”ü ne kadar dinlersem dinleyeyim “Birşeyler eksik!” demekten kendimi alamıyorum. Zaten bu iki MC’nin uyumlu olmadığı da aşikar. “Intro/Outro” bölümlerini ise bir kere dinledikten sonra asla başa sarmayı düşünmüyorum.
Albümün genel notu; 10 üzerinden 8. Bu puanı vermemde en büyük etkiyi Game’in lirik/flow performansı sağladı. Düet yaptığı büyük MC’ler arasında bile geri planda kalmamayı başarabilmiş.
Not: Albümü “Raw Footage”dan hemen sonra dinleyenlerde büyü biraz bozulabilir, “L.A.X.”in ışıltısı sönebilir. Panik yok. =) Umarız Game de birgün o seviyeye gelebilir.
Yorum Yapın